“Dat ik de ellende herken in ontwikkelbuurten als de Schilderswijk, betekent niet dat ik me niet bewust ben van de rijkdom. Integendeel. Uit de economische en sociale uitdagingen die mensen in deze wijken ervaren ontstaan namelijk unieke kunst- en cultuurvormen die door gefinancierde en breed erkende cultuurinstellingen worden uitgebuit of niet erkend. Denk aan hoe hiphop in ‘ghetto’s’ ontstond maar wereldwijd wordt gekapitaliseerd. De struggle die achter deze creativiteit zit wordt uiteindelijk gebruikt om de mensen uit deze gemeenschappen negatief te framen in de media. Dit zorgt voor een structurele negatieve beeldvorming en een eindeloze neerwaartse spiraal die ongelijkheid in de hand werkt. Het is tijd dat het kostbare erfgoed uit deze wijken wordt teruggeclaimd, ontwikkeld en gedocumenteerd.”

Nike kreeg dit jaar een financiële toekenning vanuit het Kunstenplan en begrijpt dat hier een bepaalde verantwoordelijkheid mee gepaard gaat. Voor haar projecten put ze dan ook uit haar persoonlijke levensverhaal. “Ik zie mezelf als een verbinder. Met mijn levenservaring zijn weinig dingen me vreemd." Nike, met roots in Nigeria, heeft op 20 verschillende locaties gewoond terwijl ze opgroeide, waaronder diverse azc's. "M’n ouders zien vechten voor een stabiel leven heeft me veerkrachtig gemaakt. Ik kan overal aarden en met allerlei mensen schakelen. Zoals ik me in de Schilderswijk thuis voel, is het voor mij ook natuurlijk om me te begeven tussen hoge piefen in de kunstwereld. Deze kracht maakt dat ik het grote plaatje zie en dingen en mensen goed met elkaar kan verbinden. Op deze manier zie ik mezelf als een leider in the culture.”

The culture

Met Orisun Studio houdt Nike zich vooral bezig met makers en collectieven uit the culture. Een term die in het publieke gesprek wordt gebruikt om een volgens haar geromantiseerde samenstelling van kunst-, muziek- en modebewegingen aan te duiden. Voornamelijk in relatie tot bi-culturele jongeren in grootstedelijke gebieden. In 2023 gaf de Nederlandse UNESCO Commissie de overheid en beleidsmakers het advies om meer ruimte en financiering vrij te maken voor makers en kunstenaars uit the culture. Nike onderstreept echter hoe hier een belangrijk aspect achterwege wordt gelaten. “Om the culture grondig te begrijpen moet je het vanuit de wortels waarderen. Aan de basis van de creatieve expressie in de diasporische stadscultuur liggen de plekken en gemeenschappen waar veel makers hun inspiratie uit putten. Dat zijn dezelfde plekken die in de mainstream berichtgeving in een negatief daglicht worden geplaatst en vooral niet gekoppeld worden met interessante kunst en cultuur. Als je het over the culture hebt, moet je de rauwe verhalen hierachter ook vertellen.”

De Jacobahof, waar Orisun Studio momenteel is gevestigd, is een groene sociale stadstuin waar omwonenden komen om te tuinieren, ideeen uit te wisselen, te koken en te maken. Er is een buurtschuur, een weggeefwinkel en via een podcast worden allerlei maatschappelijke gesprekken gevoerd. Nike is ervan overtuigd dat de dragers van deze gemeenschappen hier niet voor worden beloond. “Dit zijn hubs waar je al dat kostbare wijkkapitaal samen ziet komen. Het zijn oneindige bronnen van kennis, kunde, cultuur en artistieke waarde met invloeden vanuit de hele wereld. Er wordt met een bepaalde vanzelfsprekendheid mee omgegaan terwijl hele stadsgemeenschappen en culturen hier in stand worden gehouden.”

Nike laat een foto zien van jongeren uit de Schilderswijk die gezamenlijk bezig zijn in de tuin om eten te bereiden in het ‘stadsrestaurant’ van de Jacobahof. “Dit soort beelden zijn voor media niet interessant omdat ze het bestaande narratief niet bevestigen.”